ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಕಾಲದ ಅಡುಗೆ ಮನೆ: ಮರೆತುಹೋದ ಆ ಪರಿಕರಗಳ ಸವಿ ನೆನಪು

ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತಿದರೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುವ ಮಿಕ್ಸಿ, ಗ್ರೈಂಡರ್, ಮೈಕ್ರೋವೇವ್ ಓವನ್‌ಗಳ ಲೋಕ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ-ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯರ ಕಾಲದ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಲೋಕವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಶಬ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣಿನ ಪರಿಕರಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಕರದ ಹಿಂದೆ ವಿಜ್ಞಾನ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಿತ್ತು. ಬನ್ನಿ, ಇಂದಿನ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

೧. ಒರಳು ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ರುಬ್ಬು ಗುಂಡು (Oralu Kallu & Rubbu Gundu):

ಅಂದು ಇಡ್ಲಿ, ದೋಸೆ ಅಥವಾ ಮಸಾಲೆ ರುಬ್ಬಲು ಇಂದಿನಂತೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಗ್ರೈಂಡರ್‌ಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒರಳು ಕಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆಧಾರ. ಅಜ್ಜಿ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಹಾಡು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಲ್ಲು ರುಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೃಶ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ. ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ರುಬ್ಬಿದ ಚಟ್ನಿ ಅಥವಾ ಹಿಟ್ಟಿನ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಲ್ಲಿನ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಂದಗತಿಯ ರುಬ್ಬುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಆಹಾರದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಾವು ಆ ರುಚಿಯನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

೨. ಬೀಸೋ ಕಲ್ಲು (Beeso Kallu):

ರಾಗಿ, ಅಕ್ಕಿ ಅಥವಾ ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳನ್ನು ಹಿಟ್ಟು ಮಾಡಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಧನವೇ ಬೀಸೋ ಕಲ್ಲು. ಎರಡು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಕೈಯಿಂದ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬರುವ ಆ ತಾಜಾ ಹಿಟ್ಟಿನ ಸುವಾಸನೆ ಅದ್ಭುತ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಡುಗೆ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮನೆಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಉತ್ತಮ ವ್ಯಾಯಾಮವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಜಿಮ್‌ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಈ ಬೀಸೋ ಕಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸ ಮಹಿಳೆಯರ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸದೃಢವಾಗಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

೩. ಕುಟ್ಟಣಿ ಅಥವಾ ಒನಕೆ (Kuttani & Onake):

ಖಾರ ಪುಡಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಶ್ಯಾವಿಗೆ ಅಥವಾ ರೊಟ್ಟಿ ಹಿಟ್ಟು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವವರೆಗೆ 'ಒನಕೆ' ಬೇಕೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಮರದ ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒನಕೆಯಿಂದ ಮರದ ಉಖ್ಲಿಯಲ್ಲಿ (ಒರಳು) ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕುಟ್ಟುವ ಸದ್ದು ಇಡೀ ಮನೆಗೆ ಕಳೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಾಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಜಜ್ಜಲು ಪುಟ್ಟದಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಕುಟ್ಟಣಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗಿನ ಪೌಡರ್‌ಗಳಿಗಿಂತ ಅಂದು ಜಜ್ಜಿ ಮಾಡಿದ ಮಸಾಲೆಯ ಘಮ ಇಡೀ ಬೀದಿಗೆ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು.

೪. ಕಡಗೋಲು (Kadagolu):

"ಮೊಸರು ಕಡೆಯುವ ಕಡಗೋಲು" - ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನೆಮನದ ವಸ್ತು. ಮರದ ಕಡಗೋಲನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಬೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯುವ ಆ ಕಲೆ ಇಂದು ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಆ ಮರದ ಕಡಗೋಲು ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಿತಕರವಾದ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ನಮಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮತ್ತು ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.

೫. ಇಳಿಗೆ ಮಣೆ (Eelige Mane):

ಇಂದು ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚಲು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬೋರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟೀಲ್ ಚಾಕುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ಮರದ ಮಣೆಗೆ ಚೂಪಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಯಿ ಹೊಂದಿದ್ದ 'ಇಳಿಗೆ ಮಣೆ' ರಾಜನಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ತುರಿಯಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಾಧನವೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚುವ ಆ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಒಂದು ಶಿಸ್ತಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.

೬. ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಚಟ್ಟಿ (Mud Pots & Kalchatti):

ಅಡುಗೆಯ ರುಚಿಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಇವೇ. ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸಾಂಬಾರು ಅಥವಾ ರಾಗ ಮುದ್ದೆಯ ರುಚಿ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ್ದು. ಇನ್ನು 'ಕಲ್ಚಟ್ಟಿ' ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರಸಂ ಅಥವಾ ಬೇಳೆ ಸಾರು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಬಿಸಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆಹಾರದ ಆಮ್ಲೀಯತೆ (Acidity) ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅಂದಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿಜ್ಞಾನ.

೭. ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ಪಿತ್ತಳೆ ಪಾತ್ರೆಗಳು (Copper & Brass Vessels):

ನೀರು ಶೇಖರಿಸಿಡಲು ತಾಮ್ರದ ಬಿಂದಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಪಿತ್ತಳೆ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಎಂಬುದು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯವೂ ಒಪ್ಪುವ ಮಾತು. ಪಾತ್ರೆಗಳ ಒಳಭಾಗಕ್ಕೆ 'ತವರ' (Tin coating) ಹಾಕಿಸುವ ಕಲೆಯೂ ಅಂದು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.

೮. ಒಲೆ ಮತ್ತು ಸೌದೆ (Firewood Stove):

ಇದೆಲ್ಲದರ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಒಲೆ. ಸೌದೆ ಹಾಕಿ ಉರಿಸುವ ಆ ಒಲೆಯಿಂದ ಬರುವ ಹೊಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸಿದರೂ, ಆ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಂದ ರೊಟ್ಟಿ, ಮುದ್ದೆ ಅಥವಾ ಅನ್ನದ ರುಚಿ ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಒಲೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಬದನೆಕಾಯಿ ಅಥವಾ ಗೆಣಸಿನ ರುಚಿಯನ್ನು ಈಗಿನ ಓವನ್‌ಗಳು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಉಪಸಂಹಾರ:

ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಜಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಔಷಧಾಲಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲು, ಮರ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಲೋಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವು ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಮಗೆ ಸಮಯದ ಕೊರತೆ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಅಂತಹ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಹಳೆಯ ಪರಿಕರಗಳಿವೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ನೆನಪುಗಳಿದ್ದರೆ ಕೆಳಗಿನ ಕಾಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ!🙏