ನೆನಪುಗಳ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಆಟಗಳು: ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಮಧುರ ಪಯಣ

ಬಾಲ್ಯ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಸುವರ್ಣ ಕಾಲ. ನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿದಾಗ ಮೊದಲು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಆ ಸುಂದರ ಸಂಜೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಆಟಗಳು. ಇಂದಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್, ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಕೇವಲ ಒಂದೆರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ನಮಗೆ 'ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಟೈಮ್' ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ 'ಗ್ರೌಂಡ್ ಟೈಮ್' ಇತ್ತು. ಶಾಲೆ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬ್ಯಾಗ್ ಎಸೆದು ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳೇ ಚಂದ.

ಬನ್ನಿ, ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಆಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ ಜೀವನ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

1. ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ (Hopscotch): ಸಮತೋಲನದ ಪಾಠ 

ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಆಟವಿದು, ಆದರೆ ಹುಡುಗರೂ ಅಷ್ಟೇ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚೌಕಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಬಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಎಸೆದು, ಒಂಟಿ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಆಡುವ ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಜವಿತ್ತು. ಈ ಆಟವು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವಲ್ಲದೆ, ದೇಹದ ಸಮತೋಲನ (Balance) ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಚೌಕದ ಗೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ 'ಔಟ್' ಎಂಬ ನಿಯಮ ನಮಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಚೌಕಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುವುದು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 

2. ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು (Gilli Danda): ಹಳ್ಳಿಗಳ ಕ್ರಿಕೆಟ್

ಇದನ್ನು ಹಳ್ಳಿಗಳ 'ಕ್ರಿಕೆಟ್' ಎನ್ನಬಹುದು. 

ಒಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಕೋಲು (ದಾಂಡು) ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಬದಿ ಚೂಪಾಗಿರುವ ಸಣ್ಣ ಕೋಲು (ಚಿನ್ನಿ). ಚಿನ್ನಿಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ದಾಂಡಿನಿಂದ ಒಂದು ತುದಿಗೆ ಹೊಡೆದು ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಹಾರಿದ ಚಿನ್ನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಲೆ. ಇದರಲ್ಲಿ 'ದಂಡ್', 'ಹಾಲ' ಎಂಬ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳಿದ್ದವು. ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಈ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇದು ಕೈ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಮನ್ವಯತೆಯನ್ನು (Eye-Hand Coordination) ಬೆಳೆಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅರಿವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. 

3. ಲಗೋರಿ (Lagori): ತಂಡದ ಶಕ್ತಿ 

ಏಳು ಚಪ್ಪಟೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಜೋಡಿಸಿ, ಚೆಂಡಿನಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವ ಆಟವಿದು. ಒಂದು ತಂಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದರೆ, ಎದುರಾಳಿ ತಂಡದವರು ಚೆಂಡಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವಾಗಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಓಡುವುದು, ಚೆಂಡಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಗುರಿ ಇಡುವುದು ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು. ಇದು ತಂಡದ ಸಹಕಾರ (Teamwork) ಮತ್ತು ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಎದುರಾಳಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಇಂದಿನ ಮ್ಯಾನೇಜ್‌ಮೆಂಟ್ ಪಾಠಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. 

4. ಗೋಲಿ ಆಟ (Marbles): 

ಗುರಿಯತ್ತ ಚಿತ್ತ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಗಾಜಿನ ಗೋಲಿಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಗುರಿಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಕಲೆ. ಇದರಲ್ಲಿ 'ಆಟಿ', 'ಚಾಲಿ' ಎಂಬ ಹಲವು ವಿಧದ ಆಟಗಳಿದ್ದವು. ಗೆದ್ದವರು ಸೋತವರಿಂದ ಗೋಲಿಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಜೇಬಿನ ತುಂಬಾ ಗೋಲಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಜಳಪಿಸುತ್ತಾ ಓಡಾಡುವುದು ಅಂದಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಿರುಬೆರಳಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಗೋಲಿಯನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿಸುವ ಆ ವೇಗ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಇಂದಿಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ತರುತ್ತದೆ. ಇದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಚಲನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

5. ಬುಗುರಿ (Lattu/Top): 

ಕೈಚಳಕದ ಜಾದೂ ಕೈಚಳಕದ ಆಟವಿದು. ಬುಗುರಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಸುತ್ತಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸವಲತ್ತಾಗಿ ತಿರುಗುವಂತೆ ಬಿಡುವುದು ಮತ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಬುಗುರಿಯನ್ನು ಕೈಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆಯರ ಬುಗುರಿಯನ್ನು 'ಜೆಟ್' ಹೊಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಒಡೆದು ಹಾಕುವುದು ಅಂದಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿಜಯ! ಇದು ಏಕಾಗ್ರತೆ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಕೌಶಲವನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಆಟವಾಗಿತ್ತು. ಬುಗುರಿಯ ನಯವಾದ ಚಲನೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಯೋಗದಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು.

6. ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ (Hide and Seek):

ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿ

"ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚೆ ಗಾಡೆ ಗುಮ್ಮೇ..." ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಾ ಒಬ್ಬ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ, ಉಳಿದವರು ಮನೆಯ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮರದ ಹಿಂದೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಹಂಡೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹುಡುಕಿ ಹಿಡಿದಾಗ "ದಪ್ಪ" ಅಥವಾ "ಔಟ್" ಎಂದು ಕೂಗುವಾಗ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಂಭ್ರಮವೇ ಬೇರೆ. ಈ ಆಟವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿತ್ತು.

7. ಕಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಖೋ-ಖೋ: ಸಾಹಸಮಯ ಆಟಗಳು

ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಆಟಗಳಾದ ಕಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಆಟವಾದ ಖೋ-ಖೋ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿತ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಉಸಿರು ಹಿಡಿದು "ಕಬಡ್ಡಿ ಕಬಡ್ಡಿ" ಎಂದು ಎದುರಾಳಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ದೈಹಿಕ ತ್ರಾಣದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ ಆಡಿ ಬಂದಾಗ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣಾಗಿದ್ದರೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ನಗು ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.

8. ಚೌಕಾಬಾರ ಮತ್ತು ಅಳಗುಳಿ ಮನೆ (Indoor Games)

ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಆಡುವ ಆಟಗಳಿವು. ಹುಣಸೆ ಹಣ್ಣಿನ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಕವಡೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಡುವ ಚೌಕಾಬಾರ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಅಳಗುಳಿ ಮನೆ ಆಟವು ಗಣಿತದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಸರಳವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವು ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಆಡುವ ಮೂಲಕ ತಲೆಮಾರುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

9. ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟ (Tug of War) ಮತ್ತು ಬುಗುರಿ ಪೈಪೋಟಿ

ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ತಂಡದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನೂ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಗೆಲುವು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ಆಟ ಕಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಬುಗುರಿ ಪೈಪೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬುಗುರಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

10. ಗಿಲಗಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಗಾಲಿ ಆಟ

ಹಳೆಯ ಸೈಕಲ್ ಟಯರ್ ಅಥವಾ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ರಸ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಓಡುವುದು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವ. ಯಾವುದೇ ದುಬಾರಿ ಆಟಿಕೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಬಿಸಾಡಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಆ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾದರಿ.

ಯಾಕೆ ಈ ಆಟಗಳು ಇಂದು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ?

ಇಂದಿನ ನಗರೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಆಟದ ಮೈದಾನಗಳು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಪೋಷಕರು ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳಿಕೆಯ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಟಗಳು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದವು. ತಂಡದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು, ಸೋಲು-ಗೆಲುವನ್ನು ಸಮನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಬೆರೆಯುವುದನ್ನು ಇವು ನಮಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಬಾಲ್ಯದ ಆಟಗಳ ಲಾಭಗಳು:

ದೈಹಿಕ ಆರೋಗ್ಯ: ಓಡುವುದು, ಜಿಗಿಯುವುದು ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಸದೃಢವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೊಜ್ಜು ಮತ್ತು ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲ: ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜಗಳವಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ: ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಟಗಳು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಮೆದುಳಿಗೆ ನಿರಂತರ ವ್ಯಾಯಾಮ ದೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಸೃಜನಶೀಲತೆ: ಹಳೆಯ ಟಯರ್, ಕಡ್ಡಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನವೀನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸಮಾರೋಪ

ಬಾಲ್ಯದ ಆಟಗಳು ಕೇವಲ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಆಟಗಳ ರುಚಿಯನ್ನು ನಾವು ತೋರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಕೇವಲ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಹದಗೆಡುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಹಳೆಯ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡಿ. ಅವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಆ ದಿನಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ. ಆ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸೋಣ.

ನೆನಪಿಡಿ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟೇ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದರೂ ಅವನ ಒಳಗಿರುವ ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಗು ಎಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕು. ಆ ಮಗುವನ್ನು ಜಾಗೃತವಾಗಿಡಲು ಇಂತಹ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಟಗಳೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮದ್ದು.

ನಿಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಬಾಲ್ಯದ ಆಟ ಯಾವುದು? ನೀವು ಯಾವ ಆಟವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಕಾಮೆಂಟ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ!